Gedicht Sheila

De dwang in je gedachten, 
de stemmen in je hoofd, 
gedwongen keuzes maken, 
van elke vorm van vrijheid beroofd. 

De vreugde van het leven, 
de hoop van al je zijn,
heeft plaats gemaakt voor wanhoop, 
zo te moeten leven dat is pijn.

Ergens in het verleden gaf de dwang je toen de kracht, 
om te kunnen overleven, 
het is nu enkel nog een keurslijf, 
een verstikkende macht.

Tellen, handen wassen, 
of welke dwanghandeling je van jezelf ook moet,
geen ontkomen aan, het moet, perfect, 
enkel dan voel je je nog goed.

Geen ruimte meer voor helder denken, 
volledig opgeslokt nu door de dwang,
het moeten overleven, 
dit vechten zo zwaar, 
duurt nu al veel te lang. 

De tijd is nu gekomen om te ontsnappen aan deze wanhopige pijn,
omdat je zonder deze dwingende structuur niet eens meer weet wie je ook kunt zijn. 

Een vrij mens, 
met keuzes te maken door het luisteren naar je hart, 
tijd nu om te vechten voor je vrijheid, 
tijd nu voor een nieuwe start. 

Om te mogen zijn die jij wilt zijn, 
geen stem die gedwongen handelingen oplegt, 
keuzes maken die jij wilt, omdat het je eigen stem is die je dit zegt. 

De stem van de dwang zit in jou gevangen als een onverzadigbaar, hongerend beest, 
ga het te lijf met al je krachten,
versla het monster met je eigen sterke geest. 

Het gevecht is niet gemakkelijk, 
het kost je werkelijk al je kracht, 
maar op den duur word je weer sterker, 
heb jezelf weer de controle over je eigen macht. 

De vrijheid, deze macht zijn de vleugels naar de hoop, 
een hoger doel, 
het doel om weer te leven, 
vol blijdschap, lachen, 
het leven met een goed gevoel. 

Nu is de kans om met hulp en steun te ontsnappen, 
dit wordt je gegeven, 
dus…vecht met al je moed een weg terug, 
naar een ongedwongen,
vrij en prachtig leven.