Verhaal van Dennis

Mijn naam is Dennis, ik kom uit Noord-Holland, ben 22 jaar en ben een normale jongen met een angstoornis met dwanghandelingen.
 
Het begon al in mijn jongste jaren. Er draaiden gokkasten in mijn hoofd en ik mocht pas gaan slapen als de jackpot viel.
Als er over een persoon slecht werd gesproken was ik bang dat ik ook zo zou worden, en herhaalde ik constant de zin: ik zou die man niet willen zijn, ik zou die man niet willen zijn, ik zou die man niet willen zijn; totdat het goed voelde en de dwang wegviel.
Op dat moment zat ik zo in die dwang dat ik alleen daar nog mee bezig was. Ik heb zelfs eens de telefoon opgenomen en in plaats van met Dennis zei ik: “ik zou die man niet willen zijn,” omdat je op zo’n moment alleen nog met die dwang bezig bent en je vergeet als het ware de rest om je heen.
 
Gelukkig ging dit op een bepaald moment over en heb ik er jaren geen last meer van gehad, totdat ik een jaar of 12 was.
 
Ik kreeg angsten en dwanghandelingen. Ik heb deuren 20x open en dicht gedaan. Ik moest tussen de strepen op het fietspad fietsen, de kraan moest goed dicht en ik moest doen wat er ook maar in me opkwam. Elke deur moest ik met het rechterbeen eerst inlopen en als het toch niet goed voelde? Gewoon nog een keer door de deur en nog een keer, en nog een keer, tot het goed voelde.
En wanneer voelde het goed ?
Als ik met de juiste gedachten een handeling voldeed.
 
Iedere gedachte waarbij ik een slecht persoon of een slecht getal (met name dertien) in mijn hoofd had, was verkeerd.
En dertien linkte ik weer met andere getallen zoals 26 (is 2x13), dus dat was in mijn hoofd ook dertien en dus slecht.
Ook nu op het moment dat ik dit verhaal typ en nummer dertien schrijf voelen mijn handen nog eventjes vies aan.
 
Wat ik met deze handelingen bereikte was controle van mijn angsten.
Als de handelingen goed volbracht werden, gebeurden er geen, voor mij onprettige, dingen.Ik zou bijvoorbeeld een goed cijfer halen en mensen zouden mij aardig vinden, wat uiteraard totaal onlogisch is.
Een goed cijfer haal je door te goed te leren en mensen vinden je aardig en leuk om wie je bent. Niet iedereen vindt jou aardig. Dat kan en is dan helaas zo.Daar brengen dwanghandelingen geen verandering in; alleen is het heel hardnekkig en heel lastig om er niet aan toegegeven.
 
Op mijn 20ste was ik het zat en ben ik naar de huisarts gegaan.
Die heeft mijn doorgestuurd naar een psycholoog en ik ben daar ruim een jaar in behandeling geweest.
 
Er compleet vanaf ben ik niet maar de dwangstoornis heeft mij niet meer onder controle. IK heb nu de stoornis onder controle.
Als er nu een dwanggedachte in me op komt kan ik het negeren en dat leeft een stuk prettiger.
 
Dit kleine stukje van mijn ocd wou ik graag delen voor iedereen die ook te maken of last heeft van een dwangstoornis.